Zomaar samen zijn en zwijgen. Dingen vanzelfsprekend laten zijn.
Strompelen is zo’n schoon woord. Het brengt je dichter bij jezelf.
Ik wens je vertrouwen dat het goedkomt, dat jij goed bent, dat het goed is zo.
Kom even zitten bij jezelf. Leg een arm om je schouder. Steek jezelf een hart onder de riem. Wees even lief voor jezelf. Wees éven lief voor jezelf als voor de ander. Kom maar zitten bij jezelf.
Hoe zacht zijn voor jezelf schuilgaat in het allerkleinste*. En hoe jij dat jezelf mag geven. Hoe je om jezelf mag geven. * Een frisse neus, je ogen toe, een babbel of een boek. Misschien.
Als het leven hapert, sta dan even stil en adem diep.
Vandaag mag de zon wat harder schijnen. Alleen voor jou. Vooral voor jou. Ik wens je de zon in je ogen. Je hoofd in de wolken, de wind in de rug.
Je bent niet alleen. Maak kennis met inspirerende verhalen van studenten over kwetsbaarheid en twijfel, maar ook over de kracht van verbondenheid.