De tijd van je leven. (zeggen ze) En ruimte in je hoofd.
Leven is als zwemmen. Soms tegen de stroom in, soms rechtdoorzee. Maar altijd op je eigen golven.
Omdat jij soms zomaar door mijn wolken breekt.
Omdat dit nu even moet … moed! PS Jij doet dat goed.
Stilaan leer ik het wel. Dat ik ik ben en de wereld de wereld. En dat het soms mag botsen. Mijn stilte met de luide wereld. Hoor je? Mijn hart. Het klopt.
Zoals de zee begint met een druppel, een boek met een eerste zin zo begint jouw toekomst met een kleine stap.
Loslaten is als eb en vloed. Een komen en gaan van herinneringen.
Je bent niet alleen. Maak kennis met inspirerende verhalen van studenten over kwetsbaarheid en twijfel, maar ook over de kracht van verbondenheid.