Als woorden te luid zijn laat dan de stilte maar spreken.
Geef jezelf de tijd. En wat je voelt de ruimte.
Kom even zitten bij jezelf. Leg een arm om je schouder. Steek jezelf een hart onder de riem. Wees even lief voor jezelf. Wees éven lief voor jezelf als voor de ander. Kom maar zitten bij jezelf.
Zullen we*? Samen? (*op stap, babbelen, de slappe lach, luidop dromen, een terrasje of studeren misschien …)
Langzaam groeien bomen naar hun hemel. Maar eerst spreiden ze hun wortels. Eérst je wortels.
Hoeveel jij waard bent, laat zich niet in punten tellen.
Als het leven hapert, sta dan even stil en adem diep.
Je bent niet alleen. Maak kennis met inspirerende verhalen van studenten over kwetsbaarheid en twijfel, maar ook over de kracht van verbondenheid.