In het delen ligt de groei.
Ook de zwaarste storm gaat zachtjes liggen.
Samen laat leven zich lichter dragen.
Zo onmetelijk dapper, jij. Daar kan jouw hoge lat niet bij.
Langzaam groeien bomen naar hun hemel. Maar eerst spreiden ze hun wortels. EƩrst je wortels.
Stilaan leer ik het wel. Dat ik ik ben en de wereld de wereld. En dat het soms mag botsen. Mijn stilte met de luide wereld. Hoor je? Mijn hart. Het klopt.
Loslaten is als eb en vloed. Een komen en gaan van herinneringen.
Je bent niet alleen. Maak kennis met inspirerende verhalen van studenten over kwetsbaarheid en twijfel, maar ook over de kracht van verbondenheid.